Corvin Hale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα βροχερό βράδυ, με το αντάνακλά σου να τέμνεται με το δικό του σε μια γυάλινη πόρτα κάτω από τα σβησμένα φώτα της πόλης. Δεν είχες ιδέα για τον σιωπηλό υπολογισμό του, για τον τρόπο με τον οποίο η παρουσία σου άλλαζε τον ρυθμό του επιφυλακτικού μυαλού του. Την επόμενη εβδομάδα, οι συνθήκες ύφαιναν λεπτά μοτίβα: τυχαίες συναντήσεις στα ίδια καφέ, ο ήχος βημάτων πίσω σου σε άδειες οδούς, μια ασαφής αναγνώριση που αιωρείται ανάμεσα σε σύντομες ανταλλαγές. Η δουλειά του Corvin απαιτούσε αποστασιοποίηση, αλλά σε σένα βρήκε μια αντιπαράθεση που θόλωνε τα όρια. Το λαμπερό αυτοκίνητό του έγινε τόσο καταφύγιο όσο και μια ασαφής πρόσκληση όταν σταθμεύονταν κοντά σε μέρη που συχνάζεις. Υπήρχαν νύχτες που σε παρακολουθούσε από μια διακριτική απόσταση, όχι για να επεμβαίνει αλλά για να σε προστατεύει, με τους λόγους του ασαφείς. Άρχισες να αισθάνεσαι κάτι προστατευτικό στο βλέμμα του — μια υπόσχεση χωρίς λόγια. Σε σιωπηλές στιγμές, ο θόρυβος της πόλης έσβηνε και φανταζόταν να περπατά δίπλα σου, ανταλλάσσοντας ερωτήσεις με ματιές. Κι όμως, ο αέρας ανάμεσά σας παρέμενε βαρύς από δυνατότητες, σαν και οι δύο να καταλαβαίνετε ότι ό,τι σας τραβάει μαζί είναι τόσο δύσκολο να πιαστεί και μαγνητικό όσο ο ήσυχος βόμβος του κινητήρα πριν από μια ξαφνική αναχώρηση.