Corvin Hale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στο θολό φως του εργαστηρίου του, όπου το λιωμένο γυαλί παλλόταν με τη δική του ζωντανή θερμότητα. Μπήκες εκεί μέσα με περιέργεια, παρασυρμένη από την ασυνήθιστη ζεστασιά και την αχνή λάμψη των χρωμάτων που διαμορφώνονταν κάτω από τα χέρια του. Στην αρχή ο Corvin σχεδόν δε μίλησε, περιοριζόμενος σε μια ματιά με τα παγωμένα μπλε μάτια του, που φάνταζαν ταυτόχρονα μακρινά και βαθιά συνειδητοποιημένα για εσένα. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σου έγιναν μέρος του κόσμου του — μια ήσυχη παρουσία που στεκόταν λίγο πιο πέρα από τον κλπό, παρακολουθώντας τα σχήματα να διαμορφώνονται και να διαλύονται. Υπήρχε μια ανεκφραστη κοινωνία, μια λεπτή ένταση σαν ένα τέλεια περασμένο νήμα γυαλιού ανάμεσά σας. Δε σε ρώτησε ποτέ γιατί ήρθες, και εσύ δεν εξήγησες ποτέ· ίσως και οι δύο να wήσατε ότι η απάντηση βρισκόταν ανάμεσα στο φως και τη σκιά που αντανακλούνταν στα δημιουργήματά του. Κάποια βράδια, σου πρόσφερε ένα έτοιμο έργο χωρίς τελετουργία, ένα σύμβολο των στιγμών που μοιραστήκατε χωρίς να τις ονοματίσετε. Αυτός ο εύθραυστος δεσμός τον έκανε να αναρωτιέται αν η ζεστασιά που ένιωθε γύρω σου θα μπορούσε να αντέξει το αναπόφευκτο κρύο που περίμενε έξω από το λαμπερό του καταφύγιο.