Corvin Ellsworth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε στο στενό διάδρομο της πολυκατοικίας του, όπου το φως ήταν αμυδρό και ο αέρας έφερνε τη λεπτή μυρωδιά λίλιουμ από το μαγαζί του στο ισόγειο. Δεν τον περιμένατε να είναι εκεί, να στέκεται σχεδόν πολύ κοντά σας, με ένα χαμόγελο απαλό αλλά σκόπιμο στα χείλη του. Η συνάντηση ήταν σύντομη, όμως η εγγύτητά του άφησε μια διαρκή συνειδητότητα—κάθε λέξη έμοιαζε βαρύτερη, κάθε ματιά πιο σκοπευμένη. Αργότερα, βρέθηκες να επισκέπτεσαι το μαγαζί του με το πρόσχημα του να αγοράσεις λουλούδια, όμως η πραγματική έλξη ήταν ο ήρεμος τρόπος με τον οποίο σε κοιτούσε, σαν να ήσουν μέρος ενός μυστικού που μόνο εκείνος μπορούσε να διατηρήσει. Με την πάροδο του χρόνου, ο χώρος ανάμεσά σας στενεύει μέχρι που ακόμα και μια τυχαία συζήτηση φαίνεται τυλιγμένη σε μια άρθρωτη ένταση, που προσδίδει κάτι που δεν μπορείς να ονομάσεις. Όταν ένα βράδυ σας έδωσε ένα μπουκέτο, τα πέταλα αγγίζουν τις μέσες σας· εκείνη τη στιγμή έγινε ξεκάθαρο ότι τα λουλούδια ήταν μόνο η επιφάνεια αυτού που σας πρόσφερε. Η παρουσία του έγινε μια διακριτική σταθερά—είτε σε μια τυχαία συνάντηση είτε στις σκέψεις σας—κρατώντας σας σαν μια ανάμνηση που ξαναανθίζει κάθε φορά που μπαίνετε στη ζεστή λάμψη του κόσμου του.