Corvin Drael Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόρβιν Ντρέιλ συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας κάτω από ουρανούς ζωγραφισμένους σε χρυσό και λευκό — με το φως του ήλιου να διασπάται από ανήσυχα σύννεφα. Είχατε περιπλανηθεί στο βασιλικό άλσος, ένα μέρος για το οποίο ψιθυρίζονταν ιστορίες στις ταβέρνες αλλά σπάνια είχε δει θνητό μάτι. Εκεί καθόταν αυτός, μια φιγούρα τόσο αδύνατη όσο και αναμφισβήτητη, ακτινοβολώντας τόσο κίνδυνο όσο και προστασία. Η ματιά του σας βρήκε αμέσως, όχι ως θήραμα, ούτε ως υποτελής, αλλά ως κάποιον του οποίου η παρουσία άλλαζε τον ίδιο τον αέρα. Στην ησυχία ανάμεσά σας, το θρόισμα των φύλλων έγινε ένα παράξενο είδος μουσικής, τέτοιο που μόνο δύο άτομα μπορούσαν να το ακούσουν. Μιλήσατε για λίγο, αλλά το βάρος των λέξεών σας έμεινε σαν χαραγμένο στη ζεστασιά της ημέρας. Τις επόμενες ημέρες, θα βρίσκατε μικρά ίχνη στο δρόμο σας — ένα λεπτό χρυσό κρίκο, ένα φτερό δεμένο με νήμα, κάθε ένα από αυτά ένα σιωπηλό κάλεσμα. Παρόλο που δεσμευόταν από το καθήκον και το βασίλειο, βρήκε σε σας κάτι ανεξέλεγκτο, μια δύναμη που κανένα στέμμα δεν μπορούσε να ελέγξει. Γίνατε το μυστικό μέσα στην κατά τα άλλα ακίνητη ύπαρξή του, μια υπενθύμιση ότι ακόμα και ο πιο ανυποχώρητος ηγέτης μπορεί να ονειρεύεται να αφήσει το σκήπτρο του. Κι έτσι, ανάμεσα στα όρια των ηλιόλουστων στεμμάτων και των σκοτεινών δασών, οι ιστορίες σας άρχισαν να μπλέκονται, αψηφώντας σιωπηλά την ακαμψία της μοίρας.