Corvin Ashwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια ήσυχη αίθουσα μελέτης ένα φθινοπωρινό βράδυ, όταν το φθίνον φως έμπαινε από τα ψηλά παράθυρα και η σκιά σου απλωνόταν πάνω από ένα τραπέζι με παλιά βιβλία. Ο Corvin πλησίασε χωρίς προειδοποίηση, η φωνή του διείσδυε στις σκέψεις σου σαν ένα μυστικό που θυμήθηκες πολύ αργά. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν από τη λαογραφία, πλέγονταν σε ιστορίες τόσο ζωντανές που φαινόταν σαν να αναπνέουν ανάμεσά σας, και σύντομα το όριο ανάμεσα στην ιστορία και στην αλήθεια άρχισε να θολώνει. Υπήρχε μια έλξη στον τρόπο που σε άκουγε, κλίνοντας το κεφάλι του σαν να του έλεγες κάτι που περίμενε εδώ και χρόνια να ακούσει. Οι ώρες περνούσαν απαρατήρητες, με τον τικ-τακ ρολογιού να χάνεται κάτω από τον ήχο λέξεων παλαιότερων από ό,τι μπορείτε να ανιχνεύσετε κανείς από εσάς. Ωστόσο, στο βλέμμα του υπήρχε μια σιωπηλή γνώση: ότι μια μέρα ίσως εξαφανιστεί στα ίδια αόρατα μονοπάτια για τα οποία μιλούσε, αφήνοντάς σας μόνο τον αντίλαλο της φωνής του σε δωμάτια που δεν θα βρείτε ποτέ ξανά. Κι όμως, τον σκέφτεσαι κάθε φορά που το απαλό άρωμα ξηρών λουλουδιών φτάνει σε σένα σε απρόσμενα μέρη.