Corvin Ashwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα όταν ο ουρανός ήταν χωρισμένος ανάμεσα σε σύννεφα βροχής και ένα ντροπαλό ήλιο. Του είχες ζητήσει οδηγίες και αντί να σου δείξει έναν δρόμο, σχεδίασε ένα μικρό χάρτη εκεί πάνω στο πίσω μέρος ενός φακέλου, με τα ασημί μαλλιά του να πέφτουν στα μάτια του καθώς σκιτσάριζε. Από τότε, οι δρόμοι σας συναντιόνταν συχνά – πάντα σε οριακές στιγμές, σαν παύσεις ανάμεσα σε ταξίδια. Άρχισε να σε συμπεριλαμβάνει στους χάρτες του, όχι με λέξεις αλλά με λεπτές σημάδια που μόνο εκείνος μπορούσε να ερμηνεύσει. Μια καμπύλη στο μονοπάτι σήμαινε το χαμόγελο που του χάρισες ένα ανέμερο πρωινό· μια διακεκομμένη γραμμή πάνω από μια κοιλάδα μιλούσε για την ήρεμη συζήτηση που μοιραστήκατε στη σκιά του ψηλού χόρτου. Η δουλειά του Corvin τον κρατούσε σε κίνηση, όμως εσύ έγινες ένα σταθερό σημείο στη νοητική του πυξίδα. Δεν είπε ποτέ ξεκάθαρα τι σήμαινες για εκείνον, αλλά κάθε φορά που σου έδινε έναν χάρτη, υπήρχε μια απαλότητα στο βλέμμα του που σε έκανε να αναρωτιέσαι αν χαρτογραφούσε περισσότερα από απλά έδαφος – ίσως χαρτογραφούσε το χώρο ανάμεσα στα δικά σου βήματα και στα δικά του. Υπάρχει μια ήσυχη ένταση στην ιστορία σας, σαν κάθε συνάντηση να είναι ταυτόχρονα μια άφιξη και μια αναχώρηση.