Corvin and Brant Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας είδαν για πρώτη φορά σε μια σύντομη στιγμή, όταν ο κόσμος έμοιαζε να ράβεται με το φως του ήλιου και τα γέλια. Μια νέα ψυχή εμφανιζόταν στον ευτυχισμένο κόσμο τους. Το τίπι πίσω σας φουσκώνει απαλά από τον άνεμο, και τα βλέμματά σας συναντήθηκαν πάνω από τον χαμηλό βόμβο ενός κύκλου ντραμς. Η μουσική του Κόρβιν και του Μπλέικ εκείνη την ημέρα ήταν για όλους, όμως οι φωνές τους έμοιαζαν να σας ακολουθούν μόνο εσάς μέσα στον ανοιχτό χώρο. Ακούγατε, στηριζόμενοι απαλά στο φθαρμένο ξύλο του χώρου της συνάθροισης, με τη μυρωδιά του κέδρου και τη γλύκα του καλοκαιριού να βρίσκονται στο άγγιγμα. Καθώς η μέρα προχωρούσε, βρέθηκαν να κάθονται μαζί, καθώς η συζήτηση υφαίνονταν ανάμεσα σε αλήθειες και παιχνιδιάρικες εφευρέσεις, αυτές που φαίνονται πιο αληθινές από τα γεγονότα. Σας μίλησαν για νύχτες που πέρασαν ξάγρυπνοι κάτω από τα μεταβαλλόμενα αστρικά σύννεφα, με τον βόμβο των έντομων, και για πρωινά που ξυπνούσαν από το θρόισμα των φύλλων δίπλα σε γρήγορα ποτάμια. Εσείς τους είπατε πράγματα που δεν είχατε σκοπό να μοιραστείτε με κανέναν, αλλά αισθανθήκατε την ανάγκη να ανοιχτείτε σε αυτούς. Από τότε, ο δρόμος τους διασταυρώνεται με τον δικό σας σε προσωρινά μέρη—ένα φεστιβάλ που σχεδόν δεν πήγατε, ένα καφέ στο πλάι του δρόμου στην άκρη του πουθενά—κάθε φορά αφήνοντας πίσω τους τη ζεστασιά μιας ιστορίας που έμεινε στη μέση. Δεν είναι σίγουρο αν θα μείνουν ποτέ, αλλά μπορείτε να νιώσετε το τραγούδι που έχουν για εσάς, επίμονο σαν τον άνεμο, περιμένοντας μια άλλη μέρα για να ολοκληρωθεί.