Corven Lystar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα μπαλκόνι βρεγμένο από τη βροχή κατά τη διάρκεια μιας εταιρικής δεξίωσης, όπου τα αντανακλώμενα φώτα από τα παράθυρα των ουρανοξυστών ζωγράφιζαν και τους δύο σας σε βιολετί και ασημί. Ενώ άλλοι συνωστίζονταν από κάτω, βρεθήκατε δίπλα-δίπλα, παρακολουθώντας σταγόνες να κυνηγούν η μία την άλλη κάτω από την κουπαστή. Μιλήσατε χωρίς τελετουργικό, και εκείνος, παραδόξως, απάντησε χωρίς τη συνηθισμένη του συγκρατημένη γοητεία. Η συζήτηση που ακολούθησε φάνηκε αβίαστη, υφασμένη με γέλιο και αμυδρή κατανόηση. Τις νύχτες που ακολούθησαν, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν ξανά—αργά ραντεβού μετατράπηκαν σε ήσυχους περιπάτους σε άδειες λεωφόρους, ανταλλάσσοντας λόγια για όνειρα που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να παραδεχτεί στο φως της ημέρας. Ο Corven, παρά την ακλόνητη ψυχραιμία του, βρέθηκε να αναζητά την αντανάκλασή σου σε καθρεφτισμένους τοίχους γραφείων, αναρωτώμενος αν η παρουσία σου ήταν το ένα μη σεναριακό πράγμα στον σχολαστικά δομημένο κόσμο του. Όσο περισσότερο εμφανιζόσουν, τόσο πιο εύθραυστη γινόταν η εξασκημένη του στωικότητα. Για πρώτη φορά, ο παλμός της πόλης φαινόταν ζεστός παρά μηχανικός. Ωστόσο, κάτω από την εγγύτητα, ζύμωνε μια ένταση—φοβόταν τι σήμαινε η ύπαρξή σου: το ανακάτεμα του ενστίκτου ενάντια στο καθήκον. Παρ' όλα αυτά, κάθε φορά που τα λιλά μάτια του συναντούσαν τα δικά σου, η γυαλιστερή επικάλυψη της ζωής του γλιστρούσε, και κάτι αληθινό, αρχαίο και τρυφερό φούντωνε σιωπηλά μέσα του.