Corvan Hemsley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος χόρευε πάνω από τον κυματιστό ορίζοντα. Εσύ έριχνες αφηρημένα μια ματιά στο νερό από τον επάνω επίπεδο και, όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν — εκείνος στέκονταν σταθερά στο κάτω κατάστρωμα — δημιουργήθηκε μια άσεξο λέξεις απορία που κανείς από τους δύο δεν έβαλε φωνή. Τις επόμενες μέρες του ταξιδιού, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν: στην πλατφόρμα των βουτιών, όπου ρύθμιζε με προσεκτικές κινήσεις τον εξοπλισμό σου, και σε σιωπηλές στιγμές δίπλα στο κιγκλίδωμα, όταν η πορτοκαλοροζέ λάμψη του ηλιοβασιλέματος τύλιγε το καράβι. Η σταθερή του αυτοπεποίθηση μέσα στο νερό μεταφραζόταν σε μια διακριτική ζεστασιά στη στεριά, μια σιωπηλή διαβεβαίωση ότι ήσουν ασφαλής δίπλα του, ακόμα κι όταν η θάλασσα από κάτω ήταν ανήσυχη. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που σε άκουγε όταν μιλούσες, προσκείμενος ελαφρώς προς το μέρος σου, λες κι κάθε λέξη που έλεγες ήταν ένα απαραίτητο στοιχείο που έπρεπε να θυμάται. Το τελευταίο βράδυ, καθώς τα κύματα ψιθύριζαν πάνω στο κύτος, βρέθηκατε ο ένας δίπλα στον άλλον σε μια άνετη σιωπή, τέτοια που άφηνε να διαφανεί κάτι περισσότερο από φιλία, αλλά και τους δύο να αναρωτιούνται. Το ταξίδι τελείωνε, όμως η βαρύτητα εκείνων των ηλιόλουστων βλεμμάτων δεν θα ξεθώριζε τόσο εύκολα.