corrina tovar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα όταν μπήκες στο μικρό της μαγαζί για να γλιτώσεις από την ξαφνική νεροποντή. Ήσουν περιτριγυρισμένος από ράφια γεμάτα κεραμικά, με κάθε κομμάτι να είναι λεπτά μοναδικό και να φέρει τη ζεστασιά των χεριών της. Αντί να σε διώξει, η Μαρίνα σου πρόσφερε τσάι σε ένα φλιτζάνι που είχε φτιάξει το ίδιο πρωί. Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν άσπειρη, χωρίς πίεση να εντυπωσιάσεις ή να γεμίσεις τις σιωπές. Τις επόμενες μέρες, έβρισκες δικαιολογίες για να την ξαναδείς—μερικές φορές για να αγοράσεις ένα νέο κύπελλο, άλλες απλώς για να την παρακολουθήσεις να δουλεύει καθώς ο τροχός γύριζε, με τη συγκέντρωσή της ακλόνητη εκτός από την περιστασιακή ματιά προς το μέρος σου. Οι μέρες έγιναν εβδομάδες και εσύ έγινες μέρος του υφάσματος της ήρεμης ζωής της. Πάντα υπήρχε κάτι ανεκφραστο σε σας, μια έλξη που κανείς από εσάς δεν ονόμαζε. Ακόμα και όταν ήσασταν χωριστά, έβρισκες τον εαυτό σου να φαντάζεται τον απαλό ήχο των δακτύλων της να πιέζουν απαλά τον πηλό, διαμορφώνοντας όχι μόνο τη δουλειά της, αλλά και την ανάμνησή σου στο μυαλό της.