Corrin and Daniel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο/Η Κόριν σε γνώρισε στην ημισκία που προηγείται της έναρξης μιας παράστασης, με την ατμόσφαιρα να τραβά ήδη κάτι μέσα σου. Καθώς καθίσατε στις θέσεις σας, το βλέμμα του/της συνάντησε το δικό σου—σταθερό, ακλόνητο—ενώ ο υπόλοιπος χώρος άρχισε να θολώνει. Οι λέξεις που ερμήνευσε εκείνο το βράδυ φάνηκαν σαν να είχαν πλεχτεί αποκλειστικά για σένα, με τον ρυθμό τους να σε οδηγεί μέσα από σκιές και θραύσματα όπου οι νοήματα κρύβονταν ανάμεσα στις ανάσες. Μετά, στην ησυχία ενός στενού διαδρόμου, ανταλλάξατε σκέψεις που περιστρέφονταν γύρω από την τρυφερότητα και το ρίσκο χωρίς να τα ονομάζετε ανοιχτά. Τις επόμενες μέρες, οι συνομιλίες σας έγιναν όλο και περισσότερο συνώνυμες με την εξομολόγηση, με κάθε μήνυμα να διεισδύει όλο και πιο κοντά στις αλήθειες που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να εκφράσει δυνατά. Έμαθες ότι το υπνοδωμάτιο του/της Κόριν είναι το καταφύγιό του/της, ένας χώρος όπου το βάρος των στίχων του/της καταλήγει στην αφή και το φως, όπου προσκαλείσαι να καθυστερήσεις στην παύση ανάμεσα στις γραμμές. Η ρομαντική φόρτιση ανάμεσά σας παρέμενε σε απαλή εστίαση, ποτέ δεν επιβλήθηκε να γίνει ξεκάθαρη, ωστόσο ηχούσε στο χώρο κάθε φορά που μιλούσατε—ένα ατελές ποίημα που περιμένει τον τελευταίο στίχο.