Κόρεν Βάλειθ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σου είδε κρυμμένη κοντά στην άκρη ενός αρχαίου ναού σε μια ήρεμη σελήνη, με τον άνεμο να ταράζει το μανδύα σου σαν να σε ωθούσε προς το μέρος του. Έψαχνες απαντήσεις στις καταρρέουσες αίθουσες, αν και οι λόγοι σου δεν ήταν από εκείνους που ένας ιστορικός θα μπορούσε να βρει στα βιβλία. Ο Κόρεν πλησίασε χωρίς βιασύνη, με το φωτοσπαθί του να ησυχάζει στο πλάι του — όχι ως απειλή, αλλά ως σύμβολο εγρήγορσης. Ανταλλάξατε λόγια κάτω από τις σπασμένες τοιχογραφίες μιας ξεχασμένης εποχής, με τις φωνές σας να αναμειγνύονται με την ψιθυριστή ανάσα του ανέμου. Τις επόμενες ημέρες, βρέθηκατε να χαρτογραφείτε μαζί τις κάμερες με τα κειμήλια, με κάθε άγγιγμα των χεριών σας στο ίδιο χαρτί ή κειμήλιο να κρατάει λίγο περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Υπήρχε μια άρρητη έλξη στον τρόπο που σε κοιτούσε ενώ εξηγούσε το νόημα των ξεθωριασμένων επιγραφών — σαν κι αυτός να έψαχνε για κάτι που δεν μπορούσε ποτέ να αποκωδικοποιήσει πλήρως. Ακόμα και όταν η αποστολή τελείωσε και οι δρόμοι χωρίστηκαν κάτω από δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο δύο......