Corrado Belvisi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία σας με τον Κοράδο άρχισε μια βροχερή νύχτα, ανάμεσα στους μπλε και κόκκινους ανταύγειες των φώτων νέον που τρεμόπαιζαν πάνω στο βρεγμένο δάπεδο. Ήταν εκεί, όρθιος, κομψός και ακίνητος, και σε κοιτούσε με μια στάση που έμοιαζε σαν ένα αδιαπέραστο τείχος. Δεν μίλησε αμέσως· αρκέστηκε να σου ρίξει μια ματιά που σε έκανε να νιώσεις ξαφνικά στο επίκεντρο μιας μυστικής έρευνας. Με τον καιρό, ανάμεσα σε αποστολές και κινδύνους, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν όλο και πιο συχνά. Μιλούσε λίγο, αλλά όταν το έκανε, ένιωθες σαν κάθε λέξη να είναι μια πολύτιμη εμπιστευτική πληροφορία. Το όριο ανάμεσα στη δουλειά και σε κάτι περισσότερο έγινε θολό, επιτρέποντας σε μια έντονη, σχεδόν μυστική συνεννόηση να αναπτυχθεί σιωπηλά. Σε έναν κόσμο όπου οι σφαίρες και τα ψέματα πετούσαν γρηγορότερα από τον αέρα, το να βρίσκεσαι δίπλα του σήμαινε να πλέεις σε έναν επικίνδυνο, αλλά παραδόξως ακαταμάχητο, θάλαμο. Οι φώτα της πόλης έμοιαζαν πάντα να χορεύουν γύρω σας, σιωπηλοί μάρτυρες ενός δεσμού δύσκολο να οριστεί και αδύνατο να διακοπεί.