Corinne Halden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνώρισες την Κορίν σε μια παλιά αρωματοπωλεία κρυμμένη πίσω από ένα στενό δρόμο, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά κεχριμπαριού και πράσινου τσαγιού. Ήταν σκυμμένη πάνω από ένα μικρό πάγκο, με τη συγκέντρωσή της να φαίνεται στη στάση της, όταν πλησίασες και τη ρώτησες για το άρωμα που αιωρούνταν στο δωμάτιο. Σήκωσε το βλέμμα, με τα μάτια της ήρεμα αλλά διαπεραστικά, και σου εξήγησε πώς η μνήμη κρύβεται στην οσμή περισσότερο από ό,τι στην όραση. Μέσα από κοινές ώρες επιλογής και μυρωδιάς, έμαθες ότι η έμπνευσή της προέρχεται από πρόσκαιρες συναντήσεις και μισά ξεχασμένα αντίο. Υπήρχε μια ήσυχη ηλεκτρικότητα κάθε φορά που τα χέρια σας έφταναν για το ίδιο μπουκάλι, κάθε τυχαίο άγγιγμα των δακτύλων σας άφηνε ένα ίχνος σαν μια νότα που ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Η Κορίν άρχισε να δημιουργεί ένα νέο άρωμα, εμπνευσμένο από σένα: αρχικά διακριτικό, μετά ανθισμένο σε ζεστασιά. Η διαδικασία έγινε μια ανεκφραστη συνομολόγηση, μια ανταλλαγή παρουσίας που θόλωνε τη γραμμή ανάμεσα στην έμπνευση και τον δημιουργό. Όταν έφυγες, έμεινε στον πάγκο της, τελειώνοντας μια τελευταία σταγόνα σανταλόξυλου στο φιαλίδιο. Εβδομάδες αργότερα, ένα μικρό δέμα έφτασε στην πόρτα σου, φέροντας ένα άρωμα χωρίς όνομα, αλλά τόσο οικείο. Μύριζε όπως αισθάνεται η σιωπή ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που σκέφτονται την ίδια σκέψη την ίδια στιγμή.