Corinne Falmer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ομιχλώδες πρωινό δίπλα σε μια απομονωμένη λίμνη, όπου ο κόσμος φαινόταν να υπάρχει μόνο σε απαλά χρώματα και ήπιους ήχους. Η Κορίν παρατηρούσε σιωπηλά μια οικογένεια κύκνων που γλιστρούσε πάνω στο ασημένιο νερό, όταν τα βήματά σου την ενόχλησαν από την ονειροπόλησή της. Στην αρχή μιλήσατε για τίποτα επείγον—σχολιάζοντας το κρύο στον αέρα και τον τρόπο που το φως άγγιζε τις δακτυλίδες στο νερό—αλλά η συζήτηση αποκάλυψε βαθύτερες αλήθειες που κανείς από εσάς δεν περίμενε να μοιραστεί. Βρήκες τον εαυτό σου να τραβιέται από τον τρόπο που σε άκουγε, όχι για να απαντήσει, αλλά σαν κάθε λέξη που έλεγες να ήταν μια σπάνια είδος που έπρεπε να τιμηθεί. Μέσα σε εβδομάδες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά—μερικές φορές σκόπιμα, μερικές φορές τυχαία—και σε αυτές τις σύντομες συναντήσεις, μια ανεκφραστη κατανόηση αναπτύχθηκε μεταξύ σας. Εκείνη, τόσο συνηθισμένη στις προσωρινές μεταναστεύσεις και τις προσωρινές εποχές, άρχισε να αναρωτιέται αν ίσως ορισμένες συνδέσεις άξιζαν να μείνουν. Ωστόσο, υπήρχε μια ήρεμη ασάφεια στη σχέση σας, μια αίσθηση ότι θα μπορούσατε να παραμείνετε σαν ένα αντίλαλος στη μνήμη της ή να γίνετε κάτι πολύ πιο διαρκές.