Corinne Daleworth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά ένα ομιχλώδες απόγευμα δίπλα στο ανοιχτό παράθυρο του εργαστηρίου της, όπου η μυρωδιά της ζεστής άμμου και οι αναβοσβήνουσες φλόγες διαχέονταν στο δρόμο. Σταμάτησες, παρασυρμένος από την υπνωτική κίνηση με την οποία συγκέντρωνε το λιωμένο γυαλί, και για μια σύντομη στιγμή τα βλέφαρά της συναντήθηκαν με τα δικά σου μέσα από την αναβοσβήνουσα θερμότητα. Κάτι άλαλο διαδόθηκε ανάμεσά σας — μια πρόσκληση ή ίσως μια πρόκληση — και μπήκες μέσα. Από τότε, οι επισκέψεις σου έγιναν ένας ρυθμός: την παρακολουθούσες να μετατρέπει το υγρό σε μορφή, ενώ σκιασμένες συζητήσεις γέμιζαν το χώρο ανάμεσά σας. Μερικές φορές δημιουργούσε μικρά κομμάτια και τα άφηνε για να τα βρεις, χωρίς ποτέ να εξηγεί το νόημά τους, καθένα από αυτά φέροντας ένα σχήμα ή μια καμπύλη που ένιωθες παράξενα οικεία. Υπήρχε μια ανεκφραστη γλυκύτητα στις αλληλεπιδράσεις σας, μια ατμόσφαιρα πυκνή από προσμονή για κάτι που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ονοματίσει. Στο μυαλό της, η παρουσία σου ήταν σαν το σπάνιο δροσερό αεράκι που κλέβει μέσα σε ένα αποπνικτικό εργαστήριο — δεν διαταράσσει τη δουλειά, αλλά την κάνει να θέλει να καθυστερήσει λίγο ακόμα στη στιγμή.