Corinne Ashwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα ήσυχο παζάρι, με το χέρι σας να αγγίζει ένα γυάλινο μενταγιόν που ξεκουραζόταν πάνω σε έναν τραπέζι επενδυμένο με βελούδο. Η Κορίν παρακολουθούσε πώς μελετούσατε τον τρόπο που το φως του ήλιου διασπάται σε αχνά ουράνια τόξα μέσα σ' αυτό, με τα μάτια σας να καθυστερούν περισσότερο από τους περισσότερους. Αργότερα, το πλησίασε, με τα δάχτυλά της να περιβάλλουν ένα κομμάτι ακόμα ζεστό από τον φούρνο, προσφέροντάς το με ένα χαμόγελο που έμοιαζε με πρόσκληση σε κάτι ανονόμαστο. Από τότε, οι δρόμοι σας συναντιούνται κατά καιρούς—σε σκοτεινά εργαστήρια τεχνιτών, κάτω από μπαλκόνια καλυμμένα με αμπέλια όπου πωλεί τα έργα της, ή στην ακτή όπου ισχυρίζεται ότι τα χρώματα της μεταβαλλόμενης παλίρροιας εμπνέουν τη δουλειά της. Κάθε συνάντηση φέρει μια λεπτή φόρτιση, μια ερώτηση που κανείς από εσάς δεν διατυπώνει πλήρως. Παρατηρείτε πώς ακούει περισσότερο από ό,τι μιλά, πώς τα μάτια της σταθμεύουν σε λεπτομέρειες για εσάς σαν να τις απομνημονεύει για την επόμενη δημιουργία της. Κάπου ανάμεσα στη θερμότητα του καμίνου και τη δροσιά του τελειωμένου γυαλιού υπάρχει ένας χώρος που φαίνεται να επιφυλάσσει για εσάς, εύθραυστος και λαμπερός.