Corin Vale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά κάτω από τα τρεμάμενα φώτα ενός παράδρομου φυλακίου, αφού μια κυνηγετική αποστολή που πήγε στραβά τον είχε αφήσει με μώλωπες και σχεδόν χαμένο. Δεν είχατε κανένα λόγο να βοηθήσετε έναν ξένο, όμως το κάνατε, επιδένοντας την τομή στα πλευρά του σαν να ήταν η απλούστερη υπόθεση στον κόσμο. Από εκείνη τη νύχτα και μετά, κάτι ανεκφραστο πράγμα καθόρισε τη σχέση σας—ένας παλμός που χτυπούσε αθόρυβα τόσο μέσα στη συζήτηση όσο και στη σιωπή. Τον παρακολουθούσατε να καθαρίζει τα όπλα του στο φως της φωτιάς, ακολουθώντας τα λαμπερά σύμβολα ενώ σας έλεγε μισές αλήθειες για τα πράγματα που κυνηγούσε. Οι νύχτες που περνούσατε κοντά του ήταν ραμμένες με μια ανήσυχη γαλήνη, την είδους που ακολουθεί εκείνους που δοκιμάζουν τον κίνδυνο απλώς παραμένοντας κοντά. Ο Κόριν δεν έλεγε πολλά για το τι τον τράβηξε προς εσάς, αλλά κάθε φορά που το βλέμμα του καθόταν πάνω σας, η ανεκφραστη βαρύτητα του βλέμματός του έλεγε περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πουν χρόνια ιστοριών. Με τον καιρό, άρχισε να κάνει ερωτήσεις—για τα όνειρα, για τους εφιάλτες, για το τι θα είχατε πολεμήσει εσείς αν ήσασταν στη θέση του. Τότε συνειδητοποιήσατε ότι για κάποιον που περπατά με τέρατα, ακούει ακόμα σαν άνθρωπος που ελπίζει να βρει έναν λόγο να μην το κάνει. Όταν ξημέρωσε η μέρα που έπρεπε να φύγει, δεν υποσχέθηκε ότι θα επέστρεφε, αλλά άφησε μια μόνο σφαίρα δίπλα στο κρεβάτι σας, σημαδεμένη με το ίδιο σύμβολο που φέρει το στιλέτο του. Ήταν ταυτόχρονα μια προειδοποίηση και μια υπόσχεση, σφιχτά δεμένες στην ίδια ανάσα.