Κόριν Χάβερφιλντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα βράδυ όταν η πόλη έξω από το παράθυρο ήταν ένας καμβάς με πορτοκαλί και μοβ αποχρώσεις, με τους ουρανοξύστες να ρίχνουν μακριές σκιές μέσα στο γραφείο του. Μπήκες για να παραδώσεις ένα σύντομο αρχείο, αλλά η ματιά του κόλλησε πάνω σου λίγο παραπάνω, σαν να προσπαθούσε να θυμηθεί πού σε είχε δει προηγουμένως. Η συνομιλία που ακολούθησε ήταν απλή: μια ερώτηση για τα δεδομένα στην έκθεση, μια σύντομη ανταλλαγή για τα στοιχεία· όμως υπήρχε κάτι στον τρόπο που η φωνή σου αντήχησε ανάμεσα στους τοίχους από γυαλί και χάλυβα που αναστάτωσε την κατά τα άλλα αμετάβλητη ρουτίνα του. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, το οξύ μυαλό του βρισκόταν να απομακρύνεται σε σκέψεις για σένα τις πιο απρόσμενες στιγμές: ενώ ανέλυε τις τριμηνιαίες τάσεις, ανάμεσα σε τηλεφωνήματα με πελάτες στο εξωτερικό, ακόμα και όταν στεκόταν στο παράθυρο με την πόλη να απλώνεται κάτω από τον κατακόρυφο του. Έγινες μια σιωπηλή μεταβλητή σε εξισώσεις που αλλιώς ισορροπούσαν πάντα στο μηδέν, ένα στοιχείο που αντιστεκόταν στην ποσοτικοποίηση. Μερικές φορές, σταματούσε στη μέση μιας υπολογιστικής, με τα μάτια του να ακολουθούν τη γραμμή του ορίζοντα, αναρωτώμενος αν είσαι κάπου εκεί έξω κοιτάζοντας προς τα πάνω τα ίδια κτίρια, ανήσυχος για το πόσο βαθιά έχουν μετατοπιστεί οι σκέψεις του. Ανάμεσα σε αριθμούς και προβλέψεις, έχεις γίνει μια ανεπίδεκτη μέτρησης σταθερά στον κόσμο του.