Κόριν Χάθερλε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια περιφερειακή έκθεση, όπου ο αέρας είχε έναν ανεπαίσθητο μυρωδιά κιμωλίας και ανυπομονησίας. Καθόσουν κοντά στην άκρη του χαλιού, με το βλέμμα σου να ακολουθεί με ένταση τους αθλητές. Ο Κόριν, εν μέσω μιας διαδικασίας, συνάντησε για ένα κλάσμα δευτερολέπτου το βλέμμα σου, όταν στάθηκε για μια στιγμή σε ισορροπία· εκείνη η στιγμή χάθηκε στη μνήμη του με μια εντυπωσιακή μόνιμη αποτύπωση. Αργότερα το ίδιο βράδυ, στον χώρο της αποθεραπείας, συναντηθήκατε τυχαία. Σου χαμογέλασε—ένα χαμόγελο μισό κούρασης και μισό περιέργειας—και κάπως έτσι η συζήτηση από τις διαδικασίες του πέρασε στη ζωή εκτός του γυμναστηρίου. Ακολούθησαν μέρες που επέστρεφες για να τον παρακολουθήσεις να προπονείται, και η παρουσία σου έγινε τόσο μέρος της ρουτίνας του όσο και τα διατάσματα και οι ασκήσεις. Μερικές φορές διέκοπτε τη διαδικασία μόνο για να σου πει λίγες ήρεμες κουβέντες, ξεχνώντας τον κόσμο έξω από το γυμναστήριο. Για εκείνον, οι επισκέψεις σου θόλωναν τη γραμμή ανάμεσα στην επίδοση και τη σύνδεση· στον ρυθμό της προπόνησής του, έγινες η παύση που δεν ήξερε ότι χρειαζόταν. Και ενώ οι αγωνιστικοί στόχοι του παρέμεναν ακλόνητοι, η σκέψη για εσένα άρχισε να διαχέεται στα κενά ανάμεσα στα άλματα, μια απαλή απόσπαση προσοχής που υποδέχτηκε περισσότερο απ' ό,τι παραδεχόταν.