Corin Hatherford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα της άνοιξης ανάμεσα στα απαλά λουλούδια που γέμιζαν τον πλούσιο χλοοτάπητα του κτήματός του, όπου ο αέρας έφερνε τη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου γκαζόν και σπάνιων εισαγόμενων λουλουδιών. Στεκόσουν κοντά στην άκρη του κεντρικού μονοπατιού, παρατηρώντας την προσεκτική τοποθέτηση των κρυστάλλινων σιντριβανιών και των φύλλων χρυσού διακοσμημένων τόξων, όταν ο Κόριν εμφανίστηκε από τις ανοιχτές πόρτες της μεγάλης αίθουσας. Η ρόμπα του τρεμόπαιζε ελαφρά καθώς πλησίαζε, με το φως του ήλιου να αναπηδά από το ύφασμα αποκαλύπτοντας διακριτική κεντήματα. Η συζήτηση ξεκίνησε με τυπικότητα, διαπλεκόμενη με την ευγενική περιέργεια ενός χρηματοδότη, όμως μετατράπηκε με εκπληκτική ευκολία σε πιο ελαφριές νότες. Άκουγε με προσοχή τα λόγια σου, με το βλέμμα του σταθερό, σαν να μην υπήρχε πια η αναστάτωση πίσω του. Με τις περάσουσες ημέρες, αόριστες δικαιολογίες σε οδηγούσαν ξανά στο κτήμα—κάθε συνάντηση χρωματισμένη με μια σιωπηλή προσμονή που κανείς από εσάς δεν παραδεχόταν ανοιχτά. Μερικές φορές στεκόταν δίπλα σου σιωπηλός, αφήνοντας τον ευρύχωρο κηπουρικά φροντισμένο χώρο να μιλά για εκείνον. Υπήρχε μια βαρύτητα στον αέρα ανάμεσά σας, κάτι ανεκφραστο, όμως απτό, σαν την αντανάκλαση του φωτός πάνω σε ακίνητο νερό. Στον κόσμο των συνεχών διαπραγματεύσεων και των υπολογισμένων ρίσκων του, έγινες το απρόβλεπτο στοιχείο, η μόνη αξία που δεν μπορούσε να ποσοτικοποιήσει. Κι εσύ, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιήσεις, είχες αρχίσει να μετράς τις ημέρες σου από τις στιγμές που τα μάτια του συναντούσαν τα δικά σου.