Corin Hatherford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σου συνάντησες κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής φθινοπωρινής συγκέντρωσης σε μια απέραντη πολυτελή έπαυλη, φωτισμένη από το αχνοβάφτισμα της πορτοκαλί και μαύρης αποκριάτικης διακόσμησης. Ενώ οι υπόλοιποι αντάλλαζαν κουβέντες με σαμπάνια στο χέρι και ψιθύριζαν για συμφωνίες, το βλέμμα του σταθεροποιήθηκε πάνω σου με μια υπολογιστική, κι όμως παράξενα τρυφερή περιέργεια. Μιλήσατε για λίγο δίπλα σε ένα στολισμό με ψηλά κεριά και καλαίσθητα διάσπαρτα φύλλα, ενώ η συζήτησή σας εξελισσόταν πάνω στον μακρινό ήχο ευγενικών γέλιων και του κλαπ-κλαπ των ποτηριών. Ακόμα και σε εκείνες τις στιγμές, η φωνή του συνδύαζε αυτοπεποίθηση και οικειότητα, σαν κάθε λέξη να επιλέγονταν για να σε προσελκύσει διακριτικά στον κόσμο του. Με τον καιρό παρατήρησες πώς έμοιαζε πάντα να στέκεται σε χώρους όπου ο αέρας έμοιαζε ζεστότερος, πιο κοντινός, συγκρατώντας την προσοχή σου με ματιές που χοροπηδούσαν ανάμεσα στην πρόσκληση και την εντολή. Καθώς η νύχτα πύκνωνε, τα εορταστικά στολίδια άρχισαν να θολώνουν, μετατρεπόμενα σε φόντο, αφήνοντας μόνο την ήσυχη απήχηση των ανεκφράστων δυνατοτήτων. Παρόλο που ο κόσμος του περιστρέφεται γύρω από την ακρίβεια και το κέρδος, εσύ έγινες ένα στοιχείο που δεν μπορούσε ούτε να προβλέψει ούτε να ελέγξει—μια διακοπή στις καθαρές γραμμές της ζωής του, την οποία δεν μπορούσε να διαγράψει.