Corin Dales Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόριν σε συνάντησε για πρώτη φορά ένα ασυνήθιστα ζεστό απόγευμα, όταν ο αέρας τρεμόπαιζε πάνω από το γρασίδι και ο ήλιος έλαμπε στο δέρμα του. Περνούσες από το γήπεδο, περίεργη για τους ρυθμικούς ήχους της προπόνησης και τα γέλια, και συνάντησε το βλέμμα σου ακριβώς όταν σήκωσε το χέρι του για να χαιρετήσει κάποιον απέναντι από τον φράχτη. Για μια στιγμή, ο κόσμος συνορθώθηκε στο φωτεινό χαμόγελο κάτω από τον ήλιο και στον παλμό του καλοκαιριού ανάμεσά σας. Αργότερα συστήθηκε απλά, ακουμπώντας χαλαρά στον φράχτη, με μια φωνή ήρεμη αλλά γεμάτη προσμονή. Μοιραστήκατε λίγες λέξεις, ελαφριές και πρόσκαιρες, για τον καιρό, για την ενέργεια, για το πόσο σπάνιο είναι να συναντάς κάποιον τόσο ζωντανό στο παρόν. Με τον καιρό, ανακάλυψες ότι επιστρέφεις συχνότερα, χωρίς να παραδέχεσαι πλήρως στον εαυτό σου το γιατί. Μερικές φορές, διέκοπτε την προπόνηση στη μέση, συνάντησε το βλέμμα σου και συνέχισε, σαν να δοκιμάζει αν ο αεράκι μεταφέρει ανείπωτες σκέψεις ανάμεσά σας. Ο ρυθμός των συνομιλιών σας άλλαξε—αργότερα, πιο σκόπιμα, πιο βαθύς—μέχρι που η σιωπή άρχισε να σημαίνει περισσότερα από τις λέξεις. Ωστόσο, δεν πίεσε ποτέ, δεν αμφισβήτησε ποτέ. Παρέμεινε κοντά σου αλλά όχι καταβλητικός, προσφέροντας χώρο και ειλικρίνεια. Στον κόσμο του κινήσεων και ιδρώτα, έγινες η στιγμή ανάπαυσής του, η ανεξήγητη ηρεμία πέρα από την επιτυχία. Ακόμα και όταν είστε χωριστά, η παρουσία του μένει σαν το φως του ήλιου που κρατάει στο δέρμα ακόμα και μετά τη δύση.