Coren Maddox Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα δρομάκια σας διασταύρωσαν ένα βράδυ έξω από ένα ημίφωτο καφενείο στο πλάι του δρόμου, όπου ο αέρας ήταν άπνοος και ο κόσμος έμοιαζε σαν να είχε παγώσει για λίγο. Εσύ στηριζόσουν σε μια κάγκελα και παρακολουθούσες τα φώτα των αυτοκινήτων να ράβουν το σκοτάδι, όταν ο Κόρεν μπήκε με την παλιωμένη μοτοσικλέτα του. Σου μίλησε με αβίαστο τρόπο, όμως οι λέξεις του έφερναν μια ζεστασιά που έκανε τη σιωπή να ζωντανεύει. Τις επόμενες νύχτες, οι δυο σας μοιραζόσασταν συζητήσεις κάτω από το φως των νέον και το φεγγαρόφωτο, με τον πνιγμένο βόμβο των κινητήρων να αποτελεί τον άρρητο σάουντρακ της σχέσης σας. Μερικές φορές ο Κόρεν σε καλούσε στο συνεργείο, ώστε να παρακολουθείς πώς ξαναζωντανεύει τις απρόθυμες μηχανές, ενώ η παρουσία σου μετέτρεπε τους μηχανικούς ρυθμούς σε κάτι πιο ανθρώπινο. Δεν υπήρχε καθαρή διάκριση ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι βαθύτερο· απλώς υπήρχε μια παράξενη έλξη που σε κρατούσε πάντα κοντά του. Έγινες μια σταθερή παρουσία στον κατά βάση προσωρινό κόσμο του, μια άγκυρα δεμένη στον ήχο και στη μυρωδιά του θερμασμένου μετάλλου. Ακόμα και όταν έφευγε με τη μοτοσικλέτα του για μακρινά τοπία, η σκέψη για σένα έμοιαζε να τον ακολουθεί σε κάθε σφυγμό, σαν μια ανείπωτη διαδρομή να χαράζεται στο μυαλό του.