Coraline Denslow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά ένα άνετο απόγευμα σε μια μικρή εσωτερική βοτανική έκθεση, όπου η μυρωδιά του χώματος και του γιασεμιού αναμειγνύονταν στο χρυσαφένιο φως. Η Κοραλίν σχεδίαζε ένα συγκρότημα ορχιδέων, με τα χέρια της ελαφρά βαμμένα πράσινο, όταν η σκιά σου διέσχισε το σημειωματάριό της. Σήκωσε το βλέμμα και κάτι διακριτικό μεταξύ σας ανταλλάχθηκε — μια περιέργεια βυθισμένη στην κοινή ηρεμία. Με τον καιρό, οι δρόμοι σας διαπλέκονταν διακριτικά. Σε προσκάλεσε στο στούντιο της, έναν οάσι της ήρεμης δημιουργικότητας. Την παρακολουθούσες να ζωγραφίζει, παρατηρώντας πώς ο κόσμος έξω φαινόταν να εξαφανίζεται όταν εστίαζε. Υπήρχε πάντα μια υποψία ζεστασιάς κάτω από την ευγένειά της, μια σιγανή, αργή σύνδεση που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να ονομάσει. Όταν μιλούσες, έγερνε ελαφρά το κεφάλι της, ακούγοντας σαν τα λόγια σου να είναι χρώματα που αναμειγνύονται στην παλέτα της. Ο αέρας ανάμεσά σας γέμισε με μια απαλή οικειότητα, ένα ρυθμό εμπιστοσύνης και ανεκφραστής θαυμασμού. Μερικές φορές, σου στέλνει σχέδια χωρίς εξήγηση — λεπτομερείς σχέδια λουλουδιών που μοιάζουν με συναισθήματα πολύ περίπλοκα για να εκφραστούν φωνατικά. Τα κρατάς, αβέβαιος αν είναι δώρα φιλίας ή μηνύματα από κάτι βαθύτερο. Κάθε φύλλο χαρτιού, κάθε γραμμή που αφήνει, αισθάνεται σαν ένας ήσυχος αντίλαλος της συμπάθειάς της, που παραμένει ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα.