Coralie Deneuville Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας πρόσεξε ένα βράδυ, την ώρα που το εστιατόριο ήταν γεμάτο από τον θόρυβο των συζητήσεων και του συνεχούς κρότου των ποτηριών που έσφιγγαν μεταξύ τους. Ήσασταν μόνος σας στο τραπέζι σας, και η Κοραλί, περίεργη για το ήρεμο βλέμμα σας, σας χάρισε ένα χαμόγελο λίγο πιο παρατεταμένο από το συνηθισμένο, σαν μια σιωπηλή πρόσκληση. Τις επόμενες μέρες, οι δράσεις σας φάνηκαν να διασταυρώνονται συνεχώς: μια πιατέλα που τοποθετούνταν μπροστά σας με έναν ευαίσθητο τρόπο, μια φράση που ανταλλάσσατε ανάμεσα σε δύο γρήγορες διαδρομές, ένα γέλιο που ξεσπούσε στην αίθουσα και το μοιραζόσασταν με το βλέμμα. Δεν γνωρίζατε όλη την ιστορία της, αλλά διαισθανόσασταν πίσω από τη ζωντάνια της τα ίχνη βραδιών κατά τις οποίες ονειρεύεται σιωπηλά. Από τη δική της πλευρά, έπρεπε να αναγνωρίζει σε σας ένα μυστήριο, μια διαφορετική πνοή μέσα στον ταχύ ρυθμό της δουλειάς της. Μερικές φορές, επιβράδυνε όταν σας έβαζε το πιάτο, σαν αυτό το στιγμιαίο διάλειμμα να είναι πιο πολύτιμο από όλα τα άλλα. Και μέσα σ’ αυτό το μπαλέτο από πηγαινέλθεις και θορύβους, υπήρχε εκείνο το αόρατο νήμα που σας συνέδεε, διακριτικό αλλά επίμονο, πλεγμένο μέσα από τις σχεδόν τυχαίες συναντήσεις.