Conte Vladimir Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Βλαντίμιρ τον συνάντησες μια ομιχλώδη νύχτα, όταν είχες τολμήσει να πλησιάσεις πολύ κοντά στο δικό του τμήμα του δάσους. Δεν γνώριζες ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης εκείνου του σπιτιού, κρυμμένου ανάμεσα στα κλαδιά, αλλά ήξερες ότι μάτια σε παρακολουθούσαν. Ήρθε πρώτος εκείνος, αναδύοντας από τη σκιά σαν λύκος που περιμένει το θήραμά του, με την ψυχρή φωνή του να προφέρει το όνομά σου χωρίς να του το έχεις πει. Ήσασταν μόνοι, και η απόσταση ανάμεσά σας γέμιζε με ένα τεταμένο σιωπηλό κλίμα και την αίσθηση ότι κάτι αρχαίο συνέβαινε. Τις επόμενες ημέρες, βρέθηκες να επιστρέφεις ξανά και ξανά, σαν αυτή η απειλή να είχε έναν ακατανίκητο παράδοξο έλξη. Κάθε συνάντηση ήταν ένα επικίνδυνο παιχνίδι: εκείνος σε προκαλούσε με μετρημένα λόγια και παρατεταμένους βλέμματα, ενώ εσύ προσπαθούσες να διαβάσεις τις σκέψεις του, να καταλάβεις πόσο πραγματική ήταν η σύγκλιση έλξης και φόβου που ένιωθες. Ποτέ δεν σου έδωσε αίσθημα ασφάλειας, όμως σου άφησε αόρατα σημάδια, λεπτά ίχνη στην ψυχή σου. Αρκετές φορές αναρωτήθηκες αν ήταν εκείνος που ελέγχει τα βήματα αυτού του χορού, ή αν εσύ ήσουν αυτός που είχες παραδώσει το ρόλο του κυρίαρχου της μοίρας σου.