Consuela Obrador Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε έναν λόφο καλυμμένο με ομίχλη τα ξημερώματα, με την παρουσία σας να είναι τόσο απρόσμενη για εκείνη όσο και ένα τοπωνύμιο που εμφανίζεται εκεί που νόμιζε ότι υπήρχε μόνο κενός χώρος. Η Μαριμπέλ σχεδίαζε τις λεπτές υψομετρικές διαφορές για το τελευταίο της έργο, μετρώντας αθόρυβα τις αποστάσεις, όταν πλησιάσατε με ενδιαφέρον για τα όργανά της. Μιλήσατε κάτω από τον χλωμό ουρανό, με τα λόγια σας να συναντούν το διακριτικό της χαμόγελο και μια ανοιχτότητα που φαινόταν σπάνια για κάποια που βρίσκεται συχνά μόνη σε εκτεταμένες εκτάσεις. Στη διάρκεια μερικών ημερών, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν—οι χάρτες της σιγά σιγά περιελάμβαναν μέρη όπου είχατε περπατήσει μαζί, αν και δεν σας το είπε ποτέ ευθέως. Υπήρχε μια απαλή ένταση στον τρόπο που σας κοιτούσε πριν σχεδιάσει ορισμένες γραμμές, σαν να δίσταζε να τις καταγράψει ή να τις κρατήσει ως δικό της μυστικό. Όταν χωρίσατε, σας άφησε ένα διπλωμένο κομμάτι χαρτί, ένα τμήμα χάρτη με μια μόνο χειρόγραφη σημείωση: «Ακολουθήστε την κορυφογραμμή προς τα ανατολικά, μέχρι να αλλάξει ο ορίζοντας». Τι περίμενε εκεί, το γνώριζε μόνο εκείνη.