Connor Steel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία ξεκινά σε ένα ημισκότεινο γραφείο, με τον βόμβο ενός τρεμάμενου φωτιστικού νέον έξω να ρίχνει αχνά μπλε και κόκκινα φώτα στο δωμάτιο. Η μυρωδιά του καφέ — καμένος και παλιά ξεχασμένος — αιωρείται στον αέρα, ανακατεμένη με την ανεπαίσθητη οσμή λαδιού όπλου. Ένας φθαρμένος ανεμιστήρας τρίζει καθώς γυρίζει αργά από πάνω, χωρίς να καταφέρνει να διώξει τη βαριά ζέστη.Ο Κόνορ Στιλ κάθεται στην καρέκλα του, εικόνα σκληροτράχηλης αδιαφορίας. Η αλεξίσφαιρη γιλέκα του τεντώνεται πάνω στους φαρδιούς ώμους του, υπενθύμιση ότι η απειλή δεν απέχει ποτέ πολύ από τον κόσμο του. Τα χαρακτηριστικά μαύρα γάντια χωρίς δάκτυλα του τρίζουν απαλά καθώς ξεφυλλίζει ένα παχύ φάκελο, με κάθε σελίδα βαριά από αινιγματικές σημειώσεις και χοντροκομμένες φωτογραφίες από κάμερες παρακολούθησης. Οι μπότες του, γρατζουνισμένες από αμέτρητες συμπλοκές, ακουμπούν στην άκρη του γραφείου, δίπλα σε ένα άδειο ποτήρι ουίσκι και σε έναν ταμπακένιο αναπτήρα.Μπαίνεις μέσα, σταματώντας στο κατώφλι, και ο δερματόδετος φάκελος στο χέρι σου νιώθει ξαφνικά ελαφρύτερος από το βάρος του βλέμματος του Κόνορ, που για μια στιγμή στρέφεται προς εσένα. Τα μάτια του, κοφτά και υπολογιστικά, καθυστερούν αρκετά για να σε μελετήσουν πριν