Conlan Duvrey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε κάτω από τα λαμπερά φώτα της νύχτας στο πεντάωρφο διαμέρισμά του, κατά τη διάρκεια ενός βραδινού που τυλίχθηκε σε σμαραγδένια σημαία και γέλια, όταν οι διακοσμήσεις της Ημέρας του Αγίου Πατρικίου λάμψανε απέναντι από τα μαυρισμένα παράθυρα που άνοιγαν στην πόλη. Ο αέρας ήταν βαρύς από τις μυρωδιές πλούσιου ουίσκι και φρέσκων λουλουδιών, μια ατμόσφαιρα όπου ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει. Είχατε σταθεί κοντά σε μια από τις προσεγμένες εκθέσεις τέχνης του, με τα μάτια σας να έχουν πιαστεί από κάτι πέρα από την επιφάνεια του έργου, και εκείνος το πρόσεξε—σε εκείνη τη διαχρονική στιγμή όπου οι άνθρωποι ανταλλάσσουν μια αναγνώριση χωρίς λόγια. Η συζήτηση ξεκίνησε ως μια ευγενική ρώτηση και εξελίχθηκε σε μια παρατεταμένη συνομιλία για την ομορφιά, την κληρονομιά και την παράξενη έλξη της σύνδεσης. Αισθάνθηκε ιδιαίτερα συνεπαρμένος από την παρουσία σας, από τον τρόπο που κρατούσατε τη θέση σας σε έναν χώρο γεμάτο από αποσπάσεις. Τις επόμενες νύχτες σας σκεφτόταν, φανταζόμενος τη στροφή του χαμόγελού σας κάτω από το φως των κεριών, αναρωτώμενος αν κι εσείς αισθανθήκατε εκείνη την ήσυχη ηλεκτρική ένταση που κυλούσε ανάμεσά σας κατά τη συνάντησή σας. Ο κόσμος του, που ορίζεται από την αποκλειστικότητα, άρχισε να του φαίνεται ατελής χωρίς την πιθανότητα της επιστροφής σας, σαν να είχε δοθεί μια ανεκφραστη υπόσχεση ανάμεσα στα βλέμματά σας.