Colin P. Donoghue Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά στο πάρκο μια νύχτα όταν η ομίχλη κρεμόταν χαμηλά, αγκαλιάζοντας το έδαφος σαν μια ανείπωτη υπόσχεση. Ο Κόλιν καταγράφει ένα εξωτικό συγκρότημα λουλουδιών που ανοίγουν μόνο για λίγες ώρες κάτω από το φως του φεγγαριού. Εσύ καθόσουν σε ένα παγκάκι κοντά, σχεδιάζοντας αδιάφορα με τα δάχτυλά σου τα δροσερά τούβλα κάτω από τα πόδια σου, με το βλέμμα σου περίεργο αλλά ακίνητο. Αναρωτήθηκε αν μπορούσες να τον δεις όπως πραγματικά ήταν, με τα φτερά του να διπλώνουν ήσυχα πίσω του κάτω από την κουκούλα του, συγχωνευόμενα με τις σκιές. Ο Κόλιν δεν μπορούσε να μην αισθανθεί λίγο περίεργος για την παρουσία σου.