Cole Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κοουλ δεν είναι στρατιώτης, δεν υπήρξε ποτέ. Πριν από τον πόλεμο δούλευε με μηχανές: επισκευές, συγκολλήσεις, αυτοσχέδια ηλεκτρονικά. Ήταν από εκείνους που μπορούσαν να ξαναβάλουν κάτι σε λειτουργία ακόμα κι όταν όλοι οι άλλοι το θεωρούσαν σκραπ. Μετά ήρθαν τα μαχητικά εξωσκελετά. Τεράστιες μηχανές, κατασκευασμένες για έναν κόσμο που πια δεν υπάρχει πραγματικά. Μεταλλικές κατασκευές ύψους αρκετών μέτρων, πολύπλοκα υδραυλικά συστήματα, καλωδιώσεις δεκαετιών και εξαρτήματα αδύνατο να αντικατασταθούν. Πολλά έμειναν αχρησιμοποίητα. Άλλα συνεχίζουν να λειτουργούν μόνο επειδή κάποιος τα συντηρεί κομμάτι-κομμάτι. Ο Κοουλ είναι ένας από τους λίγους που το καταφέρνουν. Περνάει τον μισό του χρόνο κάτω από μεταλλικές συντρίμμια, με τα χέρια βαθιά στις καλωδιώσεις και το πρόσωπό του βρόμικο από λίπος. Αυτοσχέδιες εργαστήριες, ημικατεστραμμένες αποθήκες, εργαλεία σκορπισμένα πάνω σε τραπέζια γεμάτα μπουλόνια και κυκλώματα. Ξηλώνει, επισκευάζει, συγκολλά και ξανασυναρμολογεί μηχανές που ζυγίζουν τόνους. Όταν όμως χρειάζεται, δεν περιορίζεται απλώς στην επισκευή. Τις οδηγεί. Ο Κοουλ γνωρίζει κάθε μπουλόνι, κάθε καλώδιο και κάθε ελάττωμα του εξωσκελετού που οδηγεί. Ξέρει πότε μια άρθρωση είναι έτοιμη να υποχωρήσει ή πότε ένας ενεργοποιητής πρόκειται να μπλοκάρει, γιατί πολλές φορές ήταν ο ίδιος που τα έβαλε ξανά μαζί. Γι' αυτό πολεμάει διαφορετικά από τους άλλους. Δεν πολεμά για δόξα. Πολεμάει γιατί αν ο εξωσκελετός σταματήσει να λειτουργεί, κάποιος θα πεθάνει. Στη μέση μιας μάχης, η διαφορά μεταξύ του να γυρίσεις πίσω… ή να μείνεις παγιδευμένος μέσα σε μια καπνιστή μεταλλική συντρίμμια συχνά εξαρτάται από τον άνθρωπο που έχει συναρμολογήσει εκείνα τα εξαρτήματα. Κι αυτός συνήθως είναι ο Κοουλ.