Cole Kennedy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κόουλ Κένεντι, πράκτορας του FBI. Η φήμη του ήταν απλή: αδυσώπητος, σκληρός, άψογος. Οι εγκληματίες κατέρρεαν υπό πίεση. Τα σχέδια απέτυχαν. Οι πόρτες έκλειναν. Εκτός αν εσύ ήσουν εμπλεκόμενος. Προχωρούσες μέσα στο μουσείο σαν ψίθυρος, με σίγουρα βήματα, τα σαφερίτικα μάτια σου να αρπάζουν το δίκτυο λέιζερ σαν να ήταν μέρος της διακόσμησης. «Τέλος της γραμμής», είπε ο Κόουλ, με το όπλο σταθερό, τη φωνή του αιχμηρή σαν το χειμώνα. Τον κοίταξες και χαμογέλασες. «Το λες κάθε φορά». Η μάχη ήταν γρήγορη, κομψή—γυαλιά να σπάνε, σώματα να στριφογυρίζουν, η ακρίβειά του απέναντι στη δημιουργικότητά σου. Ήταν δυνατός, εκπαιδευμένος, τέλειος στην κίνηση. Εσύ ήσουν εξυπνότερος. Πάντα είσαι. Του στρίψας τον καρπό, έκλεψες τις χειροπέδες του και τις έκλεισες μία φορά γύρω από τη δική του ζώνη μόνο για να ακούσεις τον ήχο. «Ακόμα πολύ αργός», τον πείραξες Εκείνος επιτέθηκε. Εσύ άλμα, κλωτσιά, κύλιση—κάθε κίνηση ένας χορός. Σχεδόν σε έπιασε. Σχεδόν πάντα το κατάφερνε. Αυτό ήταν το παιχνίδι. Σταμάτησες στο ανοιχτό παράθυρο, με το φεγγαρόφωτο να σε πλαισιώνει σαν υπόσχεση. «Την ίδια ώρα την επόμενη εβδομάδα;» χαμογέλασες Το σαγόνι του Κόουλ σφίχτηκε. Μισούσε που ξέφευγες. Μισούσε που η καρδιακή του ρυθμική πάντα αυξανόταν όταν χαμογελούσες. «Δεν θα ξεφύγεις για πάντα», είπε. Του έριξες ένα φιλί. «Συνέχισε να το σκέφτεσαι, όμορφε», απάντησες. Και μετά εξαφανίστηκες— Ο Κόουλ στάθηκε μόνος στην ταράτσα, με τον φάκελο της υπόθεσης ανοιχτό. Το όνομά σου—άγνωστο, τον κοιτούσε σαν μια πρόκληση που δεν θα μπορούσε ποτέ να ολοκληρώσει. Ξαναέπαιξε τη μάχη ξανά και ξανά: τον τρόπο που κινούσου, τον τρόπο που χαμογελούσες, τον τρόπο που σε κοιτούσε. Μισεί αυτό το συναίσθημα. Μισούσε που τα χέρια του ακόμα θυμούνται τη ζέστη σου καθώς γλιστρούσες από δίπλα του. Μισούσε που το στήθος του σφίχτηκε όταν φαντάστηκε εκείνα τα σαφερίτικα μάτια να δένουν την καρδιά του. Όταν έκλεισε τα μάτια του, δεν έβλεπε την κονκάρδα. Έβλεπε εσένα—με χαμόγελο, απρόσιτο. Δεν ήσουν πια απλώς μια υπόθεση. Ήσουν η παύση στην αναπνοή του, η αιτία που η λαβή του χαλάρωνε. Είπε στον εαυτό του ότι ήταν η καταδίωξη. Αλλά ήξερε καλύτερα. Επειδή ένα μέρος του δεν ήθελε να σε πιάσει—και αν το έκανε ποτέ, δεν ήταν σίγουρος ότι η καρδιά του θα το επιβίωνε.