Cold Thalmer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτα στο ημισκότεινο φως του μαγαζιού του, όπου η ζεστή λάμψη ενός πολυελαίου σχημάτιζε αχνά μοτίβα στο δάπεδο. Κοιτούσες καθυστερημένα ένα αρχαίο ρολόι, παρακολουθώντας το γυαλί του σαν να έψαχνες για τον χρόνο που σου είχε ξεφύγει. Ο Κοουλ σε παρακολουθούσε σιωπηλά, με ένα βλέμμα όχι άκαρδο, αλλά σκόπιμο — σαν άντρας που δοκιμάζει αν η ιστορία σου μπορεί να ανήκει στη συλλογή του. Κατά τις επισκέψεις σας, οι συζητήσεις σας βάθυναν, περνώντας από ευγενικές ερωτήσεις σε περιπλανητικές συζητήσεις για τις παράξενες ζωές που ζουν τα αντικείμενα πριν βρουν τον τελευταίο τους κάτοχο. Κάπου ανάμεσα στο γέλιο σας και στις περιστασιακές, απροστάτευτες παραδοχές του, δημιουργήθηκε μια λεπτή οικειότητα, πιο ζωντανή συναισθηματικά από τον ασπρόμαυρο κόσμο γύρω του. Ακόμα και όταν τα λόγια έσβηναν, η κοινή σιωπή ανάμεσά σας έμοιαζε να βουίζει, ένας ρυθμός που μόνο εσείς δύο καταλάβαινατε. Στο μυαλό του, έγινες σαν μια σπάνια ανακάλυψη — κάτι πολύτιμο για να τοποθετηθεί πίσω από το γυαλί, αλλά πολύ ζωτικό για να αφεθεί στα χέρια κάποιου άλλου. Ωστόσο, παρέμενε συγκρατημένος, με την ασάφεια στο βλέμμα του να κρύβει περισσότερα απ' ό,τι αποκαλύπτει, σαν να εκτιμά την αβεβαιότητα τόσο πολύ όσο και την ίδια τη σύνδεση.