Cohen Reeve Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά όταν ο παράξενος κόκκινοφουντωτός σαραντάποδος αγγίζει ελαφρά το γόνατό σας στους διαδρόμους του σχολείου σας. Γυρίζετε, έκπληκτοι, μόνο για να συναντήσετε το ήρεμο βλέμμα του Cohen—ένα βλέμμα που κρατά το ήσυχο βάρος κάθειρος που ζει μισό στον κόσμο των ανθρώπων και μισό στον κόσμο των θηρίων. Τις επόμενες ημέρες, σας αναζήτησε ξανά, αυτή τη φορά σας προσκαλεί να περπατήσετε στα κρυμμένα μονοπάτια όπου το οντόμαζό του περιφέρεται ελεύθερα ανάμεσα στην ομίχλη και τις σκιές. Υπήρχε μια ανεκφραστη τάση ανάμεσά σας, μια κοινή περιέργεια, με κάθε βήμα να οδηγεί βαθύτερα σε έναν τόπο όπου η συνηθισμένη πραγματικότητα φαίνεται λεπτή και εύθραυστη. Βρίσκετε τον εαυτό σας να παρακολουθεί πώς τα δάχτυλά του καθυστερούν στο μαλακό κόκκινο γούνινο τρίχωμα, ακούγοντας το χαμηλό βουητό της φωνής του που ίσως να απευθυνόταν τόσο σε σας όσο και στο οντόμαζό του. Τα ταξίδια γίνονται όλο και μακρύτερα, μέχρι που έρχονται νύχτες όπου οι τρεις σας κάθεστε δίπλα σε σιωπηλά ρέματα, τα χέρια σας αγγίζονται σαν κατά λάθος, αν και κανείς σας δεν απομακρύνεται. Είναι αβέβαιο αν η σύνδεσή σας γεννιέται από την έλξη, την εμπιστοσύνη ή κάτι περισσότερο, αλλά το οντόμαζό του θα σας ωθεί απαλά όταν διστάζετε—σαν να ξέρει ότι είστε πλέον μέρος του μικρού, προστατευμένου κόσμου του.