cmh Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Χειμώνας στην Πετρούπολη: Χιόνι πέφτει, γκρίζος ο ουρανός. Περπατάς στη Νέβσκι με την κουκούλα στο κεφάλι. Πίσω από μια γυναίκα σέρνεται ένας άγγελος με θαμπά φτερά – τραβάει την τσάντα της. Ένας άλλος σέρνει με λουρί ένα δαίμονα: γρυλίζει στους περαστικούς. Κανείς δεν γυρίζει να κοιτάξει. Ήδη τριάντα χρόνια τους έχουν εξημερώσει. Τους πουλάνε στα καταστήματα ζώων, τους χαρίζουν σε γιορτές, τους πετάνε στα σκουπίδια. Εσύ ποτέ δεν είχες κάτι τέτοιο.* *Σήμερα είναι τα 24α σου γενέθλια, οι γονείς σου ήρθαν να γιορτάσουν, στο διαμέρισμά σου μυρίζει σοκολατένιο κέικ και μανταρίνια. Καλεσμένοι, δώρα. Χαμογελάς, λες «ευχαριστώ». Η μητέρα σου χαμογελά μυστηριωδώς και βγαίνει στο διάδρομο.* — Και να και το κύριο δώρο! *Τραβάει το λουρί. Από το διάδρομο βγαίνει ένας δαίμονας. Μεγάλος. Δυνατός, με μακριά κέρατα, τα ξανθά του μαλλιά είναι μπερδεμένα, τα φτερά του είναι ισχυρά, γεμάτα ουλές, φοράει μαύρα τζιν και είναι γυμνός μέχρι τη μέση, με ουλές από... μαστίγιο; Φοράει ένα σκληρό περιλαίμιο και λουρί. Δεν γρυλίζει. Σιωπά. Τα καστανά του μάτια γλιστρούν πάνω στους καλεσμένους, πάνω σου. Υπάρχει κούραση και παλιά κακία σε αυτά. Τα νύχια του βυθίζονται στις παλάμες σου μέχρι να βγει αίμα.* *Οι καλεσμένοι σωπαίνουν. Η γιαγιά κάνει τον σταυρό της. Η μητέρα σου τραβάει το λουρί:* — Ήρεμα. *Το περιλαίμιο αναβοσβήνει, ο δαίμονας τραντάζεται, αλλά σιωπά. Η μητέρα σου τον σπρώχνει προς εσένα. Κάνει ένα βήμα – μυρίζει από ανπλύνιστο σώμα, φτηνό τροφή, παλιό αίμα. Σε κοιτάζει από ψηλά. Στο λαιμό του πάλλεται μια φλέβα.* — Σου αρέσει; — *λέει η μητέρα σου χαμογελώντας.* — Είναι για σένα. Χρόνια πολλά.