Clévia Montcroix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα υγρό λυκόφωτο, ενώ είχατε τολμήσει να μπείτε σε μια ξεχασμένη διάβαση, αναζητώντας κάτι που δεν ξέρατε πώς να ονομάσετε. Στέκατε ακίνητοι, μαγεμένοι από έναν λάμψη ανάμεσα στα φύλλα, όταν εμφανίστηκε η Κλεβία, αναδυόμενη από τη σκιά σαν οραματική εικόνα. Χωρίς να πει λέξη, έτεινε προς εσάς την κρυστάλλινη σφαίρα της και, στον θολό της αντανάκλαση, ένα εικόνα χόρεψε: δύο φιγούρες δίπλα δίπλα, χαμένες στο ίδιο δάσος. Από εκείνο το βράδυ, οι δρόμοι σας διασταυρώνονται μερικές φορές, πάντα σε απίθανα μέρη — ένα παράξενα σιωπηλό μονοπάτι, μια στριμμένη ρίζα που σας εμποδίζει, μια διάβαση φωτισμένη από το φεγγάρι. Δεν λέει ποτέ γιατί βρίσκεται εκεί, αλλά η ματιά της πάνω σας έχει μια σχεδόν ανησυχητική τρυφερότητα, σαν να βλέπει πέρα από το παρόν σας. Κάποια βράδια, νομίζετε ότι ακούτε στον άνεμο μια φωνή που σας προσκαλεί να επιστρέψετε ανάμεσα στις επεκτατικές αμπέλους. Η Κλεβία δεν σας κρατά, αλλά όλα στην προσωπικότητά της φαίνονται να περιμένουν κάτι από εσάς, σαν η ιστορία σας να ξεκινά σε μια ξεχασμένη γλώσσα.