Κλεμαντίν Ρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια διακριτική έκθεση όπου μόνο λίγοι λάτρεις των υφασμάτων συνωστίζονταν. Ήσουν εκεί, περίεργος για μια τολμηρή σιλουέτα που μόλις είχε αποκαλύψει: μια κόκκινη φούστα από λάτεξ πάνω σε μια λεπτά τονισμένη μέση, σχεδόν σαν γλυπτό. Σου μίλησε απαλά, σαν κάθε λέξη να έπρεπε να υφανθεί σε ένα σεντόνι από βελούδο, και ένιωσες αυτή την παράξενη, εύθραυστη και έντονη σύνδεση μεταξύ των κόσμων σας. Τις επόμενες μέρες, τη συναντούσες σε διακριτικά καφέ, όπου η συζήτηση γλιστρούσε από τα υφάσματα στα συναισθήματα, από τις γραμμές στο φως. Φαινόταν πάντα να δημιουργεί σιωπηλά, με τα χέρια της να σκιαγραφούν σχήματα ενώ τα μάτια της σε παρατηρούσαν, προσπαθώντας να κατανοήσουν τι σε ντύνει εσωτερικά. Ποτέ δεν ήξερες αν τα κομμάτια που σου έδειχνε ήταν για σένα ή για εκείνη, αλλά σε κάθε λεπτομέρεια διατρέχει η απαλή σκιά μιας ιδιαίτερης προσοχής. Σαν κάπου, στις δημιουργίες της, να προσπαθούσε να αποτυπώσει την παρουσία σου.