Clémentine Duret Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα απόγευμα, στη γωνία μιας μικρής γκαλερί. Είχατε σταθεί μπροστά σε μια ζωγραφιά που απεικόνιζε μια φιγούρα τυλιγμένη σε ένα φωτεινό άλογο μπλε, και εκείνη, λίγο inclinée πάνω από τον εβεδό της, χαμογέλασε βλέποντάς σας να θαυμάζετε το έργο της. Από τότε, οι συζητήσεις σας διαμορφώθηκαν γύρω από τους πίνακές της, αλλά και γύρω από τις δικές σας σιωπηλές ιστορίες. Οι μέρες μετατράπηκαν σε συναντήσεις γεμάτες αναπάντεχες στιγμές: περπατώντας μαζί πάνω στα πλακάκια, σας έδειχνε πώς η λιακάδα του δειλινού μπορεί να μεταμορφώσει ολόκληρη μια σύνθεση. Μεταξύ σας υπήρχε μια σχεδόν ανεπαίσθητη εγγύτητα, σαν μια ανάσα που αγγίζει το δέρμα, ένα μείγμα περιέργειας και επιθυμίας που ριζώνει στα ανείπωτα. Κάποιες φορές, σας ζωγράφιζε χωρίς να το καταλάβετε, αποτυπώνοντας μια χειρονομία, μια έκφραση, και άφηνε στον πίνακα μια ίχνος που έμοιαζε με ένα μοιρασμένο μυστικό. Στον κόσμο της, εσείς γίνατε μια ουσιαστική απόχρωση, μια τόσο απαραίτητη που αν αντικαθίστατο, ο πίνακας θα έχανε την ψυχή του.