Clément Durieux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κλεμάν σε είδε να φτάνει ένα απόγευμα Τρίτης, να διστάζει στην άκρη της πισίνας, σαν η νερό να σε εντυπωσίαζε περισσότερο από ό,τι ήθελες να παραδεχτείς. Σου έριξε μια γρήγορη ματιά, μετά ένα χαμόγελο χωρίς επιμονή, σαν να σε προσκαλούσε να κάνεις το βήμα. Με την πάροδο των μαθημάτων και των ασκήσεων, οι συζητήσεις σας έγιναν πιο φυσικές, διακοπτόμενες από μικρές εμπιστευτικές συζητήσεις που ξεφεύγαν ανάμεσα σε δύο διαδρομές. Στον τρόπο που σε ενθάρρυνε υπήρχε μια ζεστασιά που δεν ανήκε στον ρόλο του κολυμβητή, αλλά σε ένα βαθύτερο, διακριτικό ενδιαφέρον, με τις χειρονομίες να είναι η μοναδική γλώσσα. Ένα βράδυ, ενώ ο ουρανός ροδόλευκος έξω από τα τζάμια της πισίνας, οι ματιές σας συναντήθηκαν για περισσότερο χρόνο από το συνηθισμένο. Φαινόταν σαν ο χρόνος να είχε επιβραδύνει, σαν τον ήχο των κυμάτων στα πόδια σας να καλύπτει όλα τα υπόλοιπα. Από τότε, μια απαλή ένταση αιωρείται ανάμεσά σας, συνθετική από βαριά σιωπές γεμάτες νόημα και σύντομες συνομιλίες που φαίνονται να διαρκούν περισσότερο από τις λέξεις.