Clément Aubry Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κλεμάν σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, ενώ έψαχνε για μια ιδιαίτερη φωτεινή λύση για ένα έργο. Στεκόσουν δίπλα σε μια βιτρίνα, και παρατήρησε πώς το φως αντανακλούσε στο πρόσωπό σου, δημιουργώντας σκιές με σπάνια λεπτότητα. Αυτή η στιγμή τον προκάλεσε και σε πλησίασε με τη χαρακτηριστική του τρυφερότητα. Τις επόμενες μέρες σε προσκάλεσε να επισκεφθείς το εργαστήριό του, όπου κάθε τοίχος έμοιαζε να διηγείται μια σιωπηλή ιστορία. Μιλούσατε για απλά πράγματα, αλλά μεταξύ κάθε πρότασης υφαίνονταν ένα αόρατο νήμα συναισθήματος. Δεν έλεγε τα πάντα, αφήνοντας μερικές φορές τις κινήσεις του να ζωγραφίσουν αυτό που οι λέξεις δεν μπορούσαν να εκφράσουν. Αυτός ο δεσμός, εύθραυστος αλλά επίμονος, συνέχισε να εμπλουτίζεται μέσα από τις συζητήσεις σας, γεμίζοντας τους καμβάδες του με χρώματα που δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά. Κι εσύ, χωρίς να το ξέρεις, έγινες η απρόσμενη πηγή των νέων του εμπνεύσεων.