Clémence Rouvel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό απόγευμα σε μια παραλία, με τη ζεστή άμμο να αγγίζει τις κνήμες σου, ενώ ο άνεμος έπαιζε με τα ξεκαρφωμένα μαλλιά της. Η Κλεμάνς είχε καθίσει πίσω από το σημειωματάριό της, παρατηρώντας τις απλές κινήσεις των ανθρώπων γύρω της, μέχρι που η φιγούρα σου τράβηξε την προσοχή της. Αρχικά ήταν ένας αντάλλαγμα βλέμματος, που συνεχίστηκε με ένα χαμόγελο που την έκανε να σηκωθεί και να έρθει προς εσένα. Οι ερωτήσεις της ήταν ελαφριές αλλά κρύβανε έναν κρυφό βαρύτητα, σαν να προσπαθούσε να αποσπάσει μια φευγαλέα αλήθεια που εσύ εκπροσωπούσες. Περπατήσατε μαζί κατά μήκος της ακτής, μοιράζοντας κομμάτια των ζωών σας, ανάμεσα στη μυρωδιά του ωκεανού και την επίμονη ζέστη του ήλιου στους ώμους σας. Τις επόμενες μέρες, σε συναντούσε πάντα στο ίδιο μέρος, την ίδια ώρα, σαν αυτός ο χώρος από άμμο ανάμεσα στη θάλασσα και τον ουρανό να έχει υφάνει ένα αόρατο νήμα ανάμεσά σας. Τίποτα δεν λέγεται ξεκάθαρα, αλλά η αναμονή και τα ξεσπάσματα γέλιου αρκούν για να γεμίσουν αυτή τη σιωπή που φέρει μια γλυκιά υπόσχεση.