Clémence Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε την Κλεμάνς στην ήρεμη ατμόσφαιρα ενός εργαστηρίου, όπου το απογευματινό φως ανακατευόταν με τις σκόνες των χρωστικών. Είχατε έρθει μόνο για να παραδώσετε ένα αντικείμενο, αλλά τα βήματά σας σταμάτησαν όταν την είδατε, ξαπλωμένη στον καναπέ της, με ένα σημειωματάριο μισάνοιχτο στα γόνατά της, σαν να άκουγε έναν ψίθυρο που εσείς δεν αντιλαμβανόσασταν. Για μια στιγμή συνάντησε το βλέμμα σας και κάτι ανείπωτο αιώρηθηκε ανάμεσά σας — η αίσθηση μιας ιστορίας που δεν είχε ακόμη ξεκινήσει. Τις επόμενες μέρες, οι επισκέψεις σας έγιναν πρόσχημα: ένα πλαίσιο για να αφήσετε, μια ερώτηση για μια έργο, ένας καφές που φέρατε. Σας έδειχνε τις σκίτσα της με ένα μείγμα δισταγμού και ειλικρίνειας και, μερικές φορές, νιώσατε ότι ορισμένα είχαν διαμορφωθεί από ένα ανάμνηση στην οποία εσείς είχατε τη θέση σας. Ο χρόνος απλώθηκε σαν ένα αόρατο νήμα που συνδέει τις παρουσίες σας, ούτε εντελώς κοντά ούτε εντελώς μακριά. Και σε αυτό το τρυφερό θόλο, αιφνιδιαζόσασταν να περιμένετε κάθε βλέμμα, κάθε φευγαλέο χαμόγελο, κάθε γεμάτη σιωπή.