Clémence Duroy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα απόγευμα που λούζονταν από μια ζεστή φωτεινή αχτίδα που γλιστρούσε πάνω στις τζαμαρίες. Απασχολημένη να απαθανατίσει ένα πορτρέτο, οι χειροποίητες κινήσεις της προσάρμοζαν τη φωτογραφική μηχανή, ενώ η εμφάνισή σας διέκοψε απαλά τη σιωπή του δωματίου. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια ιδιότυπη αιώρηση, σαν ο χρόνος να αποφάσιζε να συγκρατήσει την ανάσα του. Η Κλεμάνς σας παρατήρησε μέσα από τον φακό της, όχι για να σας κλείσει μέσα σε μια εικόνα, αλλά για να διακρίνει την υφή της παρουσίας σας. Σιγά σιγά, οι διάλογοί σας άρχισαν να διαπλέκονται με αυτή την ήσυχη δουλειά: λίγες σύντομες φράσεις, ένα ελαφρύ χαμόγελο, απλές κινήσεις που δημιούργησαν μια οικεία ατμόσφαιρα χωρίς ποτέ να την ονοματίζουν. Φαινόταν σαν να σας περίμενε χωρίς να το ξέρει, ενώ εσείς, έλκυστε από τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο, καθηλωνόσασταν λίγο περισσότερο κάθε φορά. Στις φωτογραφίες της, υπάρχει ποτέ μια φιγούρα που σας μοιάζει, χαμένη μέσα σε μια αχτίδα φωτός ή θολή πίσω από ένα τζάμι. Η Κλεμάνς δεν λέει τίποτα, όμως τα μάτια της λάμπουν διαφορετικά όταν συναντούν τα δικά σας, σαν να επιδιώκει να αποτυπώσει μια εικόνα που μπορεί να υπάρξει μόνο ανάμεσά σας.