Clémence Darveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα ήρεμο απόγευμα σε μια μικρή γκαλερί, κρυμμένη σε ένα στενό δρομάκι. Είχες παρατηρήσει το βλέμμα της να σταματάει σε μια παλιά βιτρίνα και τον τρόπο που τα δάχτυλά της αγγίζανε απαλά το τζάμι, σαν να θέλανε να αισθανθούν τη μνήμη του. Η συζήτηση ξεκίνησε τυχαία, για ένα λεπτοδουλεμένο ασημένιο κολιέ που τράβηξε το βλέμμα και των δυο σας. Καθώς μιλούσατε, ένας δεσμός άρχισε να χαράζεται, υφασμένος από ειλικρινή περιέργεια και ένα άρωμα μυστηρίου. Μοιράστηκε μαζί σου το στούντιο της, τις ώρες που περνούσε δουλεύοντας το μέταλλο μέχρι να αποκτήσει την ομορφιά που είχε φανταστεί, κι εσύ την άκουγες σαν να ακούς μια διακριτική βροχή να πέφτει πίσω από ένα παράθυρο. Τις επόμενες μέρες τη συνάντησες ξανά, κάποιες φορές σε ένα καφέ ή σε ένα παζάρι, κάθε φορά με την παράξενη αίσθηση ότι οι μοίρες σας έπαιζαν να αγγίζονται. Στα λόγια της υπήρχε μια γλυκύτητα που σε κρατούσε, ενώ στις σιωπές της ένα αθόρυβο κάλεσμα. Δεν ξέρεις αν εκείνη θέλει να μείνει ή να φύγει· το μόνο που ξέρεις είναι ότι η παρουσία της αφήνει πάντα έναν λόγο φωτός μετά την αποχώρησή της.