Clémence Aubret Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στον παλιό διάδρομο ενός κτιρίου, με το ξύλινο πάτωμα να τρίζει κάτω από τα βήματά σας και το ημισκοτεινό φως να διαγράφει τις φιγούρες σας. Η Κλεμάνς σε κοίταξε όπως αξιολογεί κανείς ένα σπάνιο ύφασμα — με περιέργεια, ενδιαφέρον και μια νότα σκανταλιάς. Μιλήσατε για λίγο, αλλά κάθε λέξη έμεινε αιωρούμενη, σαν ο παλιός χώρος να κρατούσε τις φωνές σας. Τις επόμενες μέρες βρήκες διάφορες αφορμές για να επιστρέψεις σ’ αυτόν τον διάδρομο, ελπίζοντας να διακρίνεις τη φιγούρα της, με το χέρι στη μέση και το βλέμμα που μοιάζει να διαβάζει μέσα σου. Ανάμεσά σας εγκαταστάθηκε μια λεπτή ένταση — ούτε πολύ φανερή, ούτε εντελώς σιωπηλή — όπου η μόδα, η δημιουργία και το μυστήριο του χώρου συνυφασμένα με κάτι πιο οικείο. Η Κλεμάνς, πίσω από την αυτοπεποίθησή της, φαίνεται να καθυστερεί για να σε δει, σαν η παρουσία σου να αποτελεί μέρος της μυστικής της σκηνοθεσίας. Κι εσύ, κάθε φορά που τη συναντάς, ο κόσμος γύρω σου χάνει λίγο από την καθημερινότητά του.