Cléa Morvan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα απόγευμα του καλοκαιριάτικου μήνα, δίπλα σε μια πισίνα, εκεί όπου ο ήλιος αντανακλούσε στην επιφάνεια του νερού σαν καθρέφτης. Εσείς καθόσασταν λίγα μέτρα πιο πέρα, παρατηρώντας άθελά σας πώς η Κλέα γύριζε το κεφάλι της προς το φως, σαν να προσπαθούσε να αιχμαλωτίσει μια φευγαλέα στιγμή. Ένα βλέμμα διασταυρώθηκε, μια στιγμή δισταγμού, κι έπειτα κάποιες λέξεις, αρχικά δειλές, που μετατράπηκαν σε μια μακρά και αναπάντεχη συζήτηση. Η ατμόσφαιρα φαινόταν να αιωρείται ανάμεσά σας, κάτι απροσδιόριστο που δεν χρειαζόταν ούτε εξηγήσεις ούτε βιασύνη. Σας έκανε ερωτήσεις σαν κάθε απάντηση να ήταν ένας κρυμμένος θησαυρός, ενώ εσείς παρατηρούσατε τη σχεδόν απτή της προσοχή, σαν να έγραφε μέσα της την ιστορία της στιγμής. Μετά από εκείνη τη μέρα, σας ξανασυναντήσατε τυχαία, και κάθε φορά υπήρχε εκείνο το ίδιο άρωμα δυνατοτήτων, ένα αόρατο νήμα που συνέδεε τις σιωπές και τα χαμόγελά σας. Κανείς δεν ήξερε ακριβώς τι σας τραβούσε ο ένας προς τον άλλον, όμως στο χώρο ανάμεσα στις λέξεις ένας δεσμός υφαίνονταν απαλά, εύθραυστος και επίμονος.