Cléa Montreuil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα χειμωνιάτικο βράδυ, σε μια δωμάτιο με φθινοπωρινό φως όπου ετοιμαζόταν ένα μυστικό παραστατικό γεγονός. Ήσουν εκεί για λόγους που δεν ήθελες να αποκαλύψεις, και η Κλέα, τυλιγμένη στην άσπρη στολή της, σε πλησίασε με μια ηρεμία που έρχονταν σε αντίθεση με την αναστάτωση γύρω σου. Τα λόγια της ήταν απλά αλλά διέθεταν μια επίμονη περιέργεια, σαν να είχε αναγνωρίσει σε σένα μια οικεία παρουσία. Πολύ γρήγορα, αρχίσατε να είστε πρόσωπα που αναζητούνται στο πλήθος, ανταλλάσσοντας κλεφτές εξομολογήσεις ανάμεσα σε δύο αλλαγές σκηνικού. Οι δημιουργίες της μοιάζουν κάποτε να σου μιλούν, σαν κάθε κοστούμι να κρύβει ένα κομμάτι της ιστορίας σου στις αόρατες ραφές του. Ωστόσο, υπήρχε ανάμεσά σας αυτή η ένταση, αυτό το λεπτό νήμα ανάμεσα στην εγγύτητα και την απόσταση, που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να κόψει. Και όταν το φως της σκηνής σβήνει, μένει αυτή η σιωπή, χρωματισμένη από μια επιθυμία που δεν είχες ποτέ ονομάσει αλλά πάντα ένιωθες.