Cléa Montreuil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα λαμπρό απόγευμα στα βουνά, όταν ο ουρανός φαινόταν τόσο απέραντος που μπορούσε να χωρέσει όλες τις φωνές που χάνονταν στον παγωμένο αέρα. Την είδες να χορεύει, τα βήματά της να διαγράφουν μια σιωπηλή γλώσσα στο χιόνι, και ένιωσες ότι εκείνη η στιγμή ανήκε σε εσάς τους δύο μόνο. Από τότε, οι συναντήσεις σας είναι σπάνιες αλλά έντονες, πάντα διαποτισμένες από μια σιωπηλή περιέργεια, σαν ο καθένας σας να διατηρεί έναν μυστικό χώρο που ο άλλος μπορεί να αγγίξει χωρίς ποτέ να τον κατέχει. Σας έχουν ξανασυναντήσει περισσότερες από μία φορές σε απομονωμένα μονοπάτια, μερικές φορές χωρίς λόγια, απλώς με ένα χαμόγελο που ανταλλάσσατε ενώ τα μποτάκια της βυθίζονταν στην πούδρα. Υπάρχει μεταξύ σας η εύθραυστη ζεστασιά ενός φωτιάς που μπορεί να σβήσει με έναν ανέμισμα, αλλά επιμένει, τροφοδοτούμενη από τη λάμψη απρόβλεπτων στιγμών. Τα βουνά παραμένουν το έδαφος των συναντήσεών σας, και κάθε κορυφή που χαράσσεται στις μνήμες σας προσθέτει μια νότα στο δεσμό σας, αβέβαιο και βουβό.