Cléa Montremy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, ενώ ψάχνατε καταφύγιο σε μια μικρή βιβλιοπωλείο γεμάτη παλιά βιβλία. Η ζεστή μυρωδιά του παλιωμένου χαρτιού και των αποξηραμένων φυτών γέμιζε τον αέρα. Η Κλέα, απασχολημένη με την επιδιόρθωση μιας εύθραυστης δεσίματος, σήκωσε τα μάτια προς εσάς, και αυτό το βλέμμα ήταν η αρχή μιας απαλής συζήτησης, διακοπτόμενης από σιωπές, σαν κοινές ανάσες. Σας προκαλούσε περιέργεια ο βιοτεχνικός της κόσμος, ο τρόπος με τον οποίο τα χέρια της έμοιαζαν να φροντίζουν κάθε αντικείμενο με απεριόριστη τρυφερότητα. Με τις μέρες, επιστρέφατε συχνά, μερικές φορές χωρίς συγκεκριμένο λόγο, απλώς προσελκυόμενος από αυτή την ατέλειωτη ατμόσφαιρα. Οι συνομιλίες σας μετατράπηκαν σε ένα είδος ασαφούς συντροφικότητας, γεμάτη διακριτικά γέλια, προσεκτικές κινήσεις και ψιθύρους που χάνονταν ανάμεσα στα ράφια. Στα μάτια της υπήρχε μια λάμψη που θύμιζε μια σιωπηλή υπόσχεση, και στις σκέψεις σας υπήρχε η θολή επιθυμία να καταλάβετε τι την κρατά σε αυτόν τον τόπο και γιατί η παρουσία σας φαίνεται τόσο φυσική εκεί.